Project Management

Απ: Agile ή Waterfall Project Management; Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

THEOFANIS GIOTIS | PMP, PMI-ACP, MCT, MSc, PhD C. — Fri, 18 Nov 2011 07:52:56 GMT

Παναγιώτη μου καλησπέρα.

Όλα τα έργα παγκοσμίως είναι τα ίδια. Με triple constraint, με αβεβαιότητες, με προβλέψεις, με αποκλίσεις, με best practices, κλπ...

Το μόνο που διαφέρει ριζικά είναι το φυσικό αντικείμενο του κάθε έργου έργου.

Βέβαια οι πολιτικοί μηχανικοί θεωρούν ότι τα δικά τους έργα είναι μοναδικά.
Οι άνθρωποι της πληροφορικής θεωρούν ότι τα δικά τους έργα είναι μοναδικά και δύσκολα.
Το ίδιο θεωρούν και όσοι ασχολούνται με Pharmaceutical, Petrochemical, New Product Development, mining, aerospace, etc...

Συμπέρασμα. Όλα τα έργα έχουν φυσικό αντικείμενο, tangible or intagible, και όλα απαιτούν management για να τελειώσουν.

Απ: Agile ή Waterfall Project Management; Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

Παναγιώτης Καναβός — Wed, 16 Nov 2011 19:19:29 GMT

Τί σημαίνει "predictive project management" στο software? Γιατί αν predictive=waterfall, έχει αποδειχθεί ότι είναι ο χειρότερος τρόπος (με βάση τα στοιχεία) να προβλέψεις την εξέλιξη ενός έργου. Επιπλέον ο όρος predictive παραπέμπει σε πρόβλεψη, όχι σε εκτίμηση ή υπόσχεση. Παραπέμπει σε μεγαλύτερη ασάφεια, όχι σε μικρότερη.

Το cone of uncertainty είναι για έργα software development, ανεξαρτήτως μεθοδολογίας. Μην ξεχνάμε ότι το cone of uncertainty εμφανίστηκε πριν επικρατήσουν οι agile μεθοδολογίες και είχε προφανώς βασιστεί σε στοιχεία έργων που χρησιμοποιούσαν τις κλασσικές μεθοδολογίες.

Και μην ξεχνάμε ότι το cone of uncertainty βασίζεται σε γεγονότα και μετρήσεις, όχι εκτιμήσεις ή απόψεις. Μπορεί να μην το θέλουμε, να μην μας αρέσει, αλλά ισχύει και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Διαφορετικά καταλήγουμε στις αρνητικές επιδόσεις του waterfall. Και μην ξεχνάμε ότι αφορά την καλύτερη δυνατή πρόβλεψη, ανεξαρτήτως μεθοδολογίας. Χειρότερες προβλέψεις γίνονται, καλύτερες όχι.΄

Φυσικά αν υπάρχουν κάποια στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η χρήση κάποιας συγκεκριμένης μεθοδολογίας οδηγεί στατιστικά σε καλύτερες προβλέψεις, είναι ευπρόσδεκτα. Αν υπάρχουν links σε δημοσιεύσεις σε Journals του IEEE ή του ACM θα χαιρόμουν να τα διαβάσω και να ρωτήσω τον McConnel τί γνώμη έχει γι αυτά.

Καλό πάντως είναι να μην μπλέκουμε διαφορετικά επαγγέλματα σε μία συζήτηση για software. Ο τρόπος που σχεδιάζεται και κατασκευάζεται ένα κτίριο είναι εντελώς διαφορετικός από τον τρόπο που αναπτύσσεται ένα σύστημα. Αν όχι τίποτε άλλο, κανείς ποτέ δεν θα διανοούταν ότι μπορεί κάποιος άλλος πέρα από το μηχανικό να κάνει το management, πόσο μάλλον να διαχωρίσει ρόλους μηχανικού και PM. Και η δουλειά του πολιτικού μηχανικού δεν είναι ούτε να συγκεντρώνει χρόνους, ούτε να φτιάχνει Gantt. Από την άλλη, αν κάτι πάει στραβά, ο μηχανικός πάει φυλακή ενώ ο PM ενός software project μπορεί να πάρει και προαγωγή ...

Όσον αφορά το predictive ως όρο .... Διάβαζα σήμερα ένα άρθρο του BBC για αμυντικά προγράμματα που ξεπεράσανε τα "forecasts made when the main decisions were taken".

Αν ένας όπως τα αμυντικά έργα, ο τομέας ο οποίος ΓΕΝΝΗΣΕ το Gantt και κάποιες από τις μορφές project management που ξέρουμε, έφτασε να μιλάει για forecasts, και όχι για estimates ή predictions, μήπως είναι υπερβολικό να χρησιμοποιούμε αυτόν τον όρο σε ένα πολύ πιο ασαφή και ευμετάβλητο κλάδο όπως το software development?

Απ: Agile ή Waterfall Project Management; Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

THEOFANIS GIOTIS | PMP, PMI-ACP, MCT, MSc, PhD C. — Wed, 16 Nov 2011 17:22:45 GMT

Το cone of uncertainty δεν είναι για το predictive project management. Συνήθως είναι πολύ καλό για το Agile. Σκέψου να κάνεις κτίριο 4 ορόφων και να λειτουργήσει το cone of uncertainty.... SIMLY DISASTER....

Απ: Agile ή Waterfall Project Management; Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

Παναγιώτης Καναβός — Wed, 16 Nov 2011 03:09:07 GMT

THEOFANIS GIOTIS (MSc, MCT, PMP, Ph.D. C.):

Το παραδοσιακό Project Management βασίζεται κυρίως στην waterfall προσέγγιση (μοντέλο καταρράκτη) ή σε αυτό που ονομάζουμε predictive project management. Γνωρίζοντας όλες τις απαιτήσεις του project καθώς και τα product requirements, προγραμματίζουμε πολύ νωρίς στην αρχή και μετά εκτελούμε το πλάνο μας κάνοντας τις απαραίτητες διορθώσεις στο monitor and control.

Όσον αφορά το "predictive project management", μην ξεχνάμε το cone of uncertainty που λέει ότι στην αρχή του έργου Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΕΚΤΙΜΗΤΗΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ δεν μπορεί να κάνει καλύτερη εκτίμηση από ±4 φορές τον χρόνο που πραγματικά θα πάρει το έργο. Με άλλα λόγια, ένα έργο που νομίζουμε ότι θα πάρει ένα μήνα, μπορεί να πάρει κάτω από 1 εβδομάδα ή πάνω από 4 μήνες και καλύτερη εκτίμηση δεν γίνεται.

Ακόμα και όταν μαζευτούν τα requirements η αβεβαιότητα είναι μεταξύ 0.67 και 1.5 φορές.

Με άλλα λόγια, το predictive project management είναι απλά αδύνατο για software projects και η προσπάθεια προγραμματισμού και ελέγχου με βάση μία εξ ορισμού λανθασμένη εκτίμηση, ή μάλλον, μία εκτίμηση με τόσο μεγάλη αβεβαιότητα, είναι προβληματική.

Το πρώτο και βασικότερο που λένε οι agile μεθοδολογίες (οι οποίες όπως ήδη είπαμε είναι πολύ πιο αποτελεσματικές στους χρόνους από το waterfall) είναι ότι αντί να σπαταλάμε χρόνο και ενέργεια σε περιττές εκτιμήσεις και αναποτελεσματικούς ελέγχους, εκτιμούμε και ελέγχουμε πράγματα που όντως μπορούμε να εκτιμήσουμε και να ελέγξουμε.

Απ: Agile ή Waterfall Project Management; Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

Παναγιώτης Καναβός — Wed, 16 Nov 2011 02:55:57 GMT

Με βάση τα εμπειρικά δεδομένα, Agile ασυζητητί. Και το καλό με τα εμπειρικά δεδομένα είναι ότι δεν επιδέχονται "πιστεύω" ή "εξαρτάται από το project".

Το IT Project Success Survey 2011 που έκανε ο Scott Ambler και παρουσιάζεται στο Dr Dobbs βρήκε ότι το κλασσικό μοντέλο είναι ίδιο ή και χειρότερο ακόμα και από το ad-hoc development, ενώ η σημαντική γραφειοκρατία που απαιτεί έχει ως αποτέλεσμα να είναι οικονομικά ασύμφορο (αρνητικό ROI, Value, Time ακόμα και σε σχέση με το ad-hoc).

Παλαιότερα surveys (2010,2008) δείχνουν αντίστοιχα αποτελέσματα, με το κλασσικό μοντέλο να μην αξίζει το μπελά του (μικρότερο ROI από τις άλλες μεθόδους).

Σε όλες τις περιπτώσεις οι καλύτερες μεθοδολογίες αναδεικνύονται οι iterative και αμέσως μετά οι agile, ενώ στο 2011 γίνεται πλέον και διαχωρισμός μεταξύ agile και lean.

Είναι ευχάριστο να βλέπει κανείς ότι το PMI αναγνώρισε τελικά την αξία του Agile τόσο καιρό μετά την εισαγωγή και εδραίωση του ως ενός από τους αποδοτικότερους τρόπους ανάπτυξης έργων. Από την άλλη, γιατί να επιλέξει κανείς την πιστοποίηση του PMI? Υπάρχουν άλλες, παλαιότερες πιστοποιήσεις ειδικά για Agile (π.χ. ScrumMaster) οι οποίες έχουν πλέον ωριμάσει. Όπως και να έχει, η πιστοποίηση του PMI είναι καινούρια και προέρχεται από ένα οργανισμό που ως τώρα πρέσβευε ιδέες μάλλον αντίθετες προς το Agile. Επιπλέον, η γραφειοκρατία των κλασσικών μεθόδων Project Management είναι η κύρια αιτία που το waterfall καταλήγει να έχει αρνητική.

Επιπλέον, τί επιπλέον θα προσφέρει το PMBOK όταν το σύνολο της βιβλιογραφίας για Agile αναπτύχθηκε ανεξάρτητα από το PMI? Αν υπήρχε κάποια σύγχιση έως τώρα δεν προερχόταν από όσους ήξεραν και εφάρμοζαν ήδη κάποια agile μεθοδολογία. Έχει να προσφέρει κάτι επιπλέον ή αναφέρει τα ίδια πράγματα με άλλη οργάνωση?

Τέλος, καλό είναι να λάβουμε υπόψη ότι η έμφυτη τάση των Project Manager να "ελέγξουν" τα πράγματα οδηγεί σε συχνές καταστρατηγήσεις και στρεβλώσεις όπως η κατάχρήση του velocity για να υπολογιστεί άλλος ένας πλασματικός "χρόνος παράδοσης", ή η κατάργηση των iterations "γιατί είναι μικρό το έργο, ας κάνουμε μόνο ένα iteration".

Agile ή Waterfall Project Management; Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

THEOFANIS GIOTIS | PMP, PMI-ACP, MCT, MSc, PhD C. — Wed, 16 Nov 2011 02:12:33 GMT

Agile ή Waterfall Project Management;

Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

Το παραδοσιακό Project Management βασίζεται κυρίως στην waterfall προσέγγιση (μοντέλο καταρράκτη) ή σε αυτό που ονομάζουμε predictive project management. Γνωρίζοντας όλες τις απαιτήσεις του project καθώς και τα product requirements, προγραμματίζουμε πολύ νωρίς στην αρχή και μετά εκτελούμε το πλάνο μας κάνοντας τις απαραίτητες διορθώσεις στο monitor and control.

Στην απέναντι πλευρά έχουμε έργα που ξεκινούν με άγνωστο φυσικό αντικείμενο (unknown scope) - χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζουμε το τελικό προϊόν του project. Για παράδειγμα new product development ή ερευνητικά projects. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σχεδόν αδύνατον να κάνεις πλάνο γιατί διαφορετικά είναι να προγραμματίζεις το άγνωστο (planning the unknown). Εδώ έχει λόγο το Agile Project Management.

Το Agile Project Management είναι μια ευέλικτη επαναληπτική μέθοδος (iterative method) για να καθορίσουμε τα product requirements με εξαιρετικά ευέλικτο και διαδραστικό τρόπο. Ουσιαστικά βασίζεται σε μια παλιά πασίγνωστη τακτική: «Πως τρως έναν Ελέφαντα; Μια μπουκιά τη φορά!». Πολλοί ονομάζουν την Agile προσέγγιση ως Adaptive Project Panagement.

Κάποια άλλοι πιστεύουν ότι το Agile είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένο με τα software projects. Πιθανώς γιατί το Agile Manifesto που δημοσιεύτηκε το 2001 από 17 άτομα είχε να κάνει αποκλειστικά με software development. Όμως το Agile Project Management ΔΕΝ είναι μόνο για software projects. Είναι για κάθε τύπο από project όπου το φυσικό αντικείμενο του έργου είναι άγνωστο.

Συνήθως στο κλασικό project management:

· Το φυσικό αντικείμενο του έργου είναι γνωστό

· Υπάρχει ημερομηνία έναρξης και λήξης και

· Το Budget του έργου εγκρίνεται εξ’ αρχής

Όταν μιλάμε όμως για new product development:

· Το φυσικό αντικείμενο εντοπίζεται σταδιακά και υπάρχει λίστα προτεραιοτήτων

· Υπάρχουν πολλαπλές εκδόσεις του προϊόντος (releases)

· Το Budget εγκρίνεται σταδιακά

Πολλοί επίσης θεωρούν ότι το Agile είναι συνώνυμο του Scrum. Άλλοι ότι είναι συνώνυμο του Lean. Agile προσεγγίσεις υπάρχουν πολλές: Scrum, AUP, TDD, DSDM, Kanban, EssUP, OpenUP, Pragmatic Programming, Adaptive Software Development, FDD, Agile Modeling, eXtreme Programming, Crystal, Lean, κλπ.

Γενικά όλες οι Agile προσεγγίσεις χωρίζουν το έργο σε μικρούς κύκλους μιας, δύο ή τεσσάρων εβδομάδων. Μέσα σε αυτούς τους μικρούς κύκλους η ομάδα υλοποιεί και παραδίδει σταδιακά τα χαρακτηριστικά του προϊόντος του έργου. Εκτός από την ομάδα (team) που δουλεύει 100% πάνω στο project (απαγορεύεται το multi-tasking), υπάρχει ο product owner ρόλος που είναι υπεύθυνος για το business value του project και o ScrumMaster ρόλος που εξασφαλίζει ότι η ομάδα είναι αποδοτική και παραγωγική.

Γενικά το Agile Project Management βασίζεται στην δημιουργία cross functional teams που εργάζονται full time πάνω στο έργο είναι empowered για την λήψη αποφάσεων. Γενικά οι ομάδες είναι πλήρως διάφανες και η εμπιστοσύνη είναι κυρίαρχο στοιχείο στα Agile teams.

Ποια προσέγγιση είναι καλύτερη; Δεν υπάρχει καλή και καλή προσέγγιση. Τα πάντα εξαρτώνται από την φύση του project. Όταν τα πάντα είναι προβλέψιμα, τότε η παραδοσιακή μέθοδος (waterfall) είναι η συνιστώμενη. Εάν γίνεται new product development και τα «πάντα ρει», τότε ευέλικτη επαναληπτική μέθοδος (Agile) είναι η προτεινόμενη.

Επίσης πολλοί πιστεύουν ότι ο οδηγός PMBOK® που εκδίδεται από το PMI και είναι ANSI Standard δεν μπορεί να βοηθήσει σε Agile προσεγγίσεις. Και αυτό είναι λάθος. Ο οδηγός PMBOK® είναι ένα framework το οποίο χρησιμοποιείται “most of the times” στα “most of the projects”.

Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι το Project Management Institute (PMI®) ξεκίνησε σε πιλοτική μορφή την επαγγελματική πιστοποίηση PMI-ACP (Agile Certified Professional). Με αυτή την κίνηση εκτιμάτε ότι πολλές παρανοήσεις που υπήρχαν σχετικά με το τι είναι και το τι δεν είναι Agile, θα εξαλειφθούν (http://www.pmi.org/agile).

Επίσης για πρώτη φορά στην Ελλάδα γίνεται workshop για AGILE Project Management που μπορεί να οδηγήσει στην πιστοποίηση PMI-ACP (more info here ...)